Recenzje filmów, filmów i jeszcze raz... seriali.

fgdfgd
-->
Fanpage na Facebook Fanpage na Twitter Kanał RSS Napisz do mnie maila

Autor bloga:
Tomasz Błoński a.k.a. milczacy_krytyk










   













abbbb
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

zBLOGowani.pl

stat4u
Blog > Komentarze do wpisu
Sierpień w hrabstwie Osage

nowhere to run

Sierpień w hrabstwie OsageSierpień w Hrabstwie Osage (2013) USA

reżyseria: John Wells
scenariusz: Tracy Letts
aktorzy: Meryl Streep, Julia Roberts, Ewan McGregor, Julianne Nicholson, Juliette Lewis, Margo Martindale, Chris Cooper, Abigail Breslin, Benedict Cumberbatch, Dermot Mulroney, Sam Shepard, Misty Upham
muzyka: Gustavo Santaolalla
zdjęcia: Adriano Goldman
montaż: Stephen Mirrione

na podstawie: sztuki Tracy Lettsa

 (8/10)

Pewnego zwyczajnego dnia Beverly Weston wychodzi z domu i już do niego nie wraca.  Pozostawia za sobą żonę Violet, chorą na raka jamy ustnej, z którą przeżył większą część swojego życia, oraz służącą Johnna, którą zatrudnił kilka dni wcześniej do doglądania domu, sprzątania i gotowania.  I choć takie ucieczki męża w przeszłości się już zdarzały, ta jest inna i niestety nie skończy się jego powrotem do domu.  Kilka dni później do sporej wielkości posiadłości w hrabstwie Osage zjeżdża się rodzina Westonów.  Trzy córki wraz z osobami sobie najbliższymi, oraz siostra Violet wraz z swym mężem i synem.  A ponieważ, zgodnie z przysłowiem z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciach, większość z prowadzonych przez domowników rozmów przeradza się w kłótnie i spory i już wkrótce na jaw wychodzą skrywane urazy i zadry.  Dotąd powstrzymywane pretensje i żale w porywach emocji są bez pardonu wykrzykiwane, a pobyt w rodzinnym domu Westonów wpływa na każdego z gości z osobna.  

Co tu dużo pisać, "Sierpień w Hrabstwie Osage" to film świetnie napisany i cudownie zagrany.  Ani to pierwsze, ani to drugie nie powinno wcale dziwić.  Podstawą do scenariusza była nagrodzona Pulitzerem sztuka Tracy Lettsa (który na jej podstawie sam napisał scenariusz tej produkcji).  Całość opiera się na mocnych, konkretnych i nie rzadko trafiających do żywego dialogach, świetnie poprowadzonych rozmowach (gigantyczna w swej kameralności scena wspólnego obiadu), które choć pierwotnie napisane z myślą o deskach teatru, świetnie spisują się jako siła napędowa tego obrazu. Słowa, myśli, chwilami szokujące, chwilami paraliżujące swą bezpośredniością.  Tworzące niezwykle prawdziwy, do bólu szczery portret pewnej rodziny, która mimo swej specyficzności, pewnego rodzaju przesady, przesunięcia do ekstremum, jest odbiciem rodzin jakie znamy, w jakich sami żyjemy.  Rację miał Harvey Weisten mówiąc, że wychodząc z kina docenimy swoich własnych członków rodzin, ciesząc się, że nie są tak okropni, jak Westonowie.

Najlepszy scenariusz na niewiele by się jednak zdał gdyby nie odpowiedni aktorzy, potrafiący ożywić go na ekranie.  A obsada w obrazie Johna Wellsa jest wyborna.  Meryl Streep, choć wydaje się to już całkiem niemożliwe, jest jeszcze lepsza niż zwykle, i choć chwilami szarżuje grając Violet, kobietę, która bez ogródek mówi prawdę prosto w twarz, tworzy jedną z najbardziej przejmujących kreacji aktorskich ostatnich miesięcy.  Cudowna jest tu również Julia Robert jako Barb, która cierpi z powodu separacji z mężem, problemów z nastoletnią córką, i co najważniejsze, jest przerażona myślą, że coraz mocniej upodabnia się do swojej matki.  Jedna z lepszych ról w jej karierze.  Ale i pozostali - Juliette Lewis jako rozgadana, zmieniająca często facetów Karen, Julianne Nicholson jako samotna Ivy, czy Benedict Cumberbatch czyli stłamszony przez matkę Charlie, perfekcyjnie wcielają się w swoich bohaterów.  I choć postaci jest tu sporo, właściwie na każdą z osób przeznaczony jest odpowiedni czas, każdy otrzymuje swój moment, swoje pięć minut, w czasie których może zabłysnąć, naprawdę zaistnieć.

PS. Wielokrotnie w czasie trwania seansu, miałem wrażenie, że oglądam w pewny sensie kolejny odcinek "Sześciu stóp pod ziemią".  Klimat, atmosfera, bohaterowie, ich życie przypominały mi tamten genialny serial.  Czyż może być lepsza rekomendacja dla filmu jak właśnie nie taka?

wtorek, 04 lutego 2014, milczacy_krytyk
Tagi: dramat komedia

Polecane wpisy

  • Captain Fantastic

    family values Captain Fantastic (2016) USA reżyseria i scenariusz : Matt Ross aktorzy : Viggo Mortensen, George MacKay, Samantha Isler, Annalise Basso, Nichol

  • Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie

    complete strangers Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie (2016) Włochy reżyseria : Paolo Genovese scenariusz : Paolo Genovese, Filippo Bologna, Paolo Costella

  • Paterson

    Paterson Paterson (2016) USA reżyseria i scenariusz : Jim Jarmusch aktorzy : Adam Driver, Golshifteh Farahani, Barry Shabaka Henley, Method Man, Chasten Harmo

  • Kraina Boga - 2012

    Kraina Boga to teren, na którym ma powstać szkoła katolicka. Takie marzenia ma Jake. Jego ojciec zadłuża ten teren, bo utrzymuje się tylko z ofiar kościelnych.

  • Wilson - 2017

    Wilson ma trudny charakter. Odstaje od przeciętnego człowieka. Gdy traci jedynych przyjaciół próbuje znaleźć nowych. Szuka swojej byłej żony, którą po latach od