Recenzje filmów, filmów i jeszcze raz... seriali.

fgdfgd
-->
Fanpage na Facebook Fanpage na Twitter Kanał RSS Napisz do mnie maila

Autor bloga:
Tomasz Błoński a.k.a. milczacy_krytyk










   













abbbb
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

zBLOGowani.pl

stat4u
Blog > Komentarze do wpisu
Chce się żyć

dobrze jest

Chce się żyćChce się żyć (2013) Polska

reżyseria i scenariusz: Maciej Pieprzyca
aktorzy: Dawid Ogrodnik, Kamil Tkacz, Dorota Kolak, Arkadiusz Jakubik, Anna Nehrebecka, Katarzyna Zawadzka, Helena Sujecka, Mikołaj Roznerski, Tymoteusz Marciniak, Anna Karczmarczyk, Grzegorz Mielczarek, Mirosław Kotowicz
muzyka: Bartosz Chajdecki
zdjęcia: Paweł Dyllus
montaż: Krzysztof Szpetmański

 (8/10)

O "Chce się żyć" zrobiło się całkiem głośno kilka miesięcy temu, gdy na festiwalu filmowym w Montrealu produkcja ta zdobyła Grand Prix i została wyróżniona Nagrodą Publiczności.  Okrzyknięta jednym z największych światowych sukcesów polskiego kina niedługo później została zaprezentowana na Gdyńskim Festiwalu Filmowym, na którym również została doceniona.  Srebrne Lwy oraz również nagroda publiczności - chyba najbardziej szczere wyróżnienie jakie może otrzymać każdy film.  Wielka szkoda, że w samych kinach już tak dobrze ten obraz sobie niestety nie radzi i widownie zbiera raczej niewielką.  Szkoda, bo wszystkie te wymienione wcześniej wyróżnienia są jak najbardziej zasłużone.  Film Macieja Pieprzycy jest bez wątpienia jedną z najlepszych polskich produkcji tego roku.  Produkcją, która w niezwykle płynny sposób łączy ze sobą humor jak i wzruszenie, śmiech i łzy i choć temat jaki porusza jest daleki od łatwego, nie nurza się w depresji, zwątpieniu ani szarej beznadziei codzienności.  To film nad wyraz optymistyczny, choć co ważne, nie czarujący rzeczywistości, nie odlatujący od niej w rejony przesłodzonej bajki.

"Chce się żyć" to oparta na prawdziwych zdarzeniach historia niepełnosprawnego Mateusza, chłopaka, który urodził się z porażeniem mózgowym.  Historia rozłożona w latach - rozpoczyna się w 1987 roku, gdy ten ma zaledwie kilka lat, kończy w roku 2010 - podzielona na rozdziały, traktująca o najważniejszych chwilach z jego życia, momentach przełomowych, zwracająca uwagę na ludzi, którzy najbardziej pomogli mu w jego drodze.  Począwszy od rodziców - ojca, który czarował rzeczywistość mówiąc zawsze, że „dobrze jest”, oraz matkę, która wszelkimi sposobami próbowała nawiązać kontakt z synem, choć od początku lekarze nie dawali na to żadnych szans.  Później - sąsiadka Anka, którą chłopak obserwował przez okno swojego pokoju, oraz gdy znalazł się już w ośrodku dla niepełnosprawnych, młoda wolontariuszka Magda, oraz nowa lekarka, która trochę przypadkiem zdecydowała się na wypróbowanie nietypowej metody leczenia.  Historia opowiedziana z niezwykłym wyczuciem i delikatnością, poszanowaniem dla bohaterów ale też nie spoglądająca na nich z niewygodnym pożałowaniem.  Bardzo ludzka i momentami szalenie wzruszająca - choć większość najmocniejszych momentów zaprezentowano już w zwiastunie, i tak bardzo umiejętnie grają one na strunach naszych emocji.

Z pewnością obraz ten nie byłby tak poruszający gdyby nie cudowna muzyka Bartosza Chajdeckiego, który stworzył na potrzeby tej produkcji kilka pięknych kompozycji, chwytających za serce melodii, idealnie pasujących do obrazu i perfekcyjnie uwypuklających najważniejsze sceny.  Cudowne dźwięki, choć nie powinno to wcale dziwić, w końcu skomponowane zostały przez najlepszego polskiego kompozytora młodego pokolenia.  Piękna muzyka na niewiele by się jednak zdała gdyby tej bardzo zgrabnie napisanej historii odpowiednio nie poprowadzili aktorzy.  A obsada, choć nie ma w tym filmie widywanych często na afiszach nazwisk, jest naprawdę świetna i w pełni poradziła sobie z powierzonymi rolami.  Cudowni są Dorota Kolak i Arkadiusz Jakubik w rolach rodziców Mateusza, świetnie też wypada tu, choć pojawia się na krótko, Anna Nehrebecka czyli lekarka chłopaka.  Największy popis umiejętności aktorskich daje jednak oczywiście Dawid Ogrodnik, który w roli Mateusza jest nieprawdopodobnie wiarygodny, chwilami aż zapomina się, że jest tylko aktorem wcielającym się w postać, a nie chłopakiem prawdziwie cierpiącym z powodu swojej przypadłości.  Fenomenalna rola.

wtorek, 05 listopada 2013, milczacy_krytyk
Tagi: dramat

Polecane wpisy

Komentarze
mariuszszczepacki
2013/11/09 21:51:39
całkiem fajny film, kiedy w kinach w Polsce będzie?
-
milczacy_krytyk
2013/11/11 15:17:16
Już jest, a właściwie to już z nich schodzi, bo premiera była 11 października.
-
Gość: mBiuro, 83.142.204.*
2013/11/28 16:47:41
Spędzaj wolny czas z rodziną w kinie, a firme zostaw w rękach www.mbiuro.pl